Mysterieschool voor speelse spiritualiteit: Ramses Shaffy naakt in de orkaan

Bestaan Weten Geluk	Mysterieschool voor speelse spiritualiteit	Ramses Shaffy Naakt in de orkaan


	Belevingsbiografie, wat een mooi woord, ik lees het voor het eerst op de achterflap van 'RAMSES SHAFFY naakt in de orkaan', beleefd en opgeschreven door Bas Steman (1971) met dank aan Joop Admiraal, Louis van Dijk, Liesbeth List en Shireen Strooker. Dank ook aan Amrito/Jan Foudraine en Albert Mol, zou ik hieraan willen toevoegen. Op de eerste lentedag van 2005, gisteren, heb ik dit heerlijke boek in één adem uitgelezen en het raakt me, het ontroert me, het begeestert me. Het? Ramses dan natuurlijk, hè, maar ook de open verwondering en de groeiende liefde van Bas. Vaak hardop grinnikend lees ik schitterende kleurrijke verhalen en mijn hart zingt en zeilt 'Into the Mystic' in het gevoel dat, om maar eens met een andere grote dichter te spreken: 'I want to rock your gypsy soul'. Stromend, samensmeltend, zo dat ik, zoals Ramses zelf zingt: 'Tiere-delirium-dronken word van jou, dronken word van jou, overstelpt door jou, overspoeld door jou, overvoerd door jou, zo ontroerd door jou ..' ▲ De essentie van het boek speelt zich voor mij af in een gesprek tussen Bas en Ramses, op pagina 222/224: 'Je moet ook niet alle mysteries willen analyseren.' 'Zeker.' 'Kom.' We dwalen af. Mijn gedachtewereld lost onzichtbaar op. Ramses en ik zaten naast elkaar in het Atrium. We schroefden een tweede flesje open. 'Het was een prachtige tijd,' zei hij over zijn leven in de Ashram en de Bhagwancommunes, 'heel vernieuwend, een enorme, goddelijke beweging. Wat ik altijd al in mezelf voelde, kon ik daar ervaren, herkennen. Ik mediteer nog altijd, dat heb ik daar pas echt ontdekt.' 'Toch vind ik het verrassend dat toen je achter de piano vandaan stapte, dat zei je dat het niet jij was die speelde, maar dat het God was. Ik ken die kant van je nog niet zo goed.' 'Ja, maar het is ook zo, bij muziek, maar ook bij het schilderen ... het is gewoon de goddelijke inspiratie die je krijgt, en daar ben ik heel erg dankbaar voor.' 'Hoe uit je die dank dan?' 'Door ze te doen, door muziek te maken of te gaan schilderen. Ik leef God door me te uiten. Als ik schilder, of ik acteer, of ik maak liedjes en ik zing... het zijn uitingen van de inspiratie die in mij leeft. Osho zegt ook dat als je echt creatief wil zijn, en origineel wilt zijn dat je je los moet maken van conventies. Nou, dat was voor mij helemaal geen probleem zelfs.' Ooit had ik iets van Osho gelezen. Hij zei ook dat je logica los moet laten, dat je het denken los moet laten. Wil je creatief zijn dan moet je in het moment leven. Ik begreep steeds beter wat Ramses bij Osho vond. 'Wat begeestert je?' vroeg ik. Hij aarzelde en voelde. 'Toch de begeestering van het leven, ja... ook de uitdaging, en dat je daaraan kan beantwoorden.' Hij sprak heel langzaam. Wat plat lijkt, krijgt bij hem diepgang. Alleen al door de nadruk die hij woorden meegeeft. 'Wil je iets betekenen voor anderen?' vroeg ik, 'mensen iets meegeven?' Ramses schrok niet van mijn vraag. Onbewogen zei hij: 'Ik wil anderen inspireren, het mooiste in de ander zien en dat naar boven halen. En ik raak daardoor ook weer geïnspireerd. En dat is waarom het in het leven gaat.' Zijn gezicht onstspande. Hij knikte voorzichtig, alsof hij zichzelf bevestigde. Mijn ogen lieten zijn gezicht niet los. 'Beantwoord het leven jouw verwachtig?' vroeg ik. 'Nou en of! Vanzelf! ... Ik ben heel dankbaar, en dat is voor alles, voor het leven. Ik heb een rijk leven.' Zijn gezicht was serieus, maar wanneer ik hem langer aankeek, dan ontspande de uitdrukking. Een paar seconden later krulden zijn mondhoeken omhoog. Hij legde zijn hand op mijn knie. 'Genieten is ook God ... dus ook drank en seks. Dat begrijpt haast niemand in dit land ... daarom is Bhagwan ook zo'n herkenning voor me ..' 'Zeker ... maar behalve genot en geilheid, zoek je toch ook ascese?' 'Muziek is ascese, maar ook meditatie ... ik mediteer niet precies zoals Osho het ons geleerd heeft, maar als ik mediteer, dan leg ik mijn handen in een heel ontspannen houding op mijn benen. Ik zorg dat ik heel ontspannen zit, dan sluit ik mijn ogen. Ik let voornamelijk op mijn ademhaling. Die vólg ik. En dan kom je in een meditatieve staat. Je luistert naar wat je hoort, je sluit niets uit. Ja, dat is het eigenlijk: niets uitsluiten, dus je hoeft je niet af te sluiten, begrijp je. Laat het maar binnenkomen.' Ik zag hoe hij zijn ogen sloot, en een paar keer heel diep, heel langzaam in- en uitademde. 'En dan laat je het komen.' 'Wat?' 'Wat er komt.' Het leek allemaal zo vanzelfsprekend wat hij zei, maar het was opnieuw zo'n antwoord dat met diepte geladen was. 'Is het bevrijdend?' 'Ook, het heeft heel veel kleuren, hoor. Het is ook een bevéstiging waar je bent, en een vorm van harmonie met je omgeving. Daarom is het ook zo gezond voor je, hoe je leeft.' Ramses opende zijn ogen, schonk wijn in voor ons allebei en zei terwijl hij me aankeek: 'Ik ben blij om met je te praten, op deze plek.' ▲ OOOOOOO léés dat boek, waarin ook een buitengewoon sympathiek en wonderlijk gesprek tussen Bas, Ramses en Jan Foudraine staat opgetekend. Goud is ook het fragment waarin Albert Mol, hoogbejaard en springlevend, wil weten: 'Moet ik mijn tanden in, of is het voor de televisie?' en op de vraag: 'Hoe is het met u?' bloedserieus antwoordt: 'Ach, ik heb een goed geheugen, gelukkig. Ik ben niet dement en niet impotent, maar voor de rest is het over.' Het gesprek met Albert is zo zuiver en trefzeker weergegeven dat je gewoon náást Albert zit, schuddend van de lach op de bank, genietend van de elegant-vileine verhalen en de geestige aanwezigheid. ▲ Het boek Naakt in de orkaan is van een pure schoonheid. Het doet volkomen recht aan de kleurrijke zigeunerziel Ramses Shaffy zoals ik hem ook mocht beleven. Het verdriet dat Bas treft omdat hij 'er niet bij was' hoor ik ook vaak van mensen over Osho. Hoe gezegend heeft het bestaan mij met de aanwezigheid van allebei. Ik die met Ramses een achteloos potje Zenpoker speelde in de Stad Rajneesh in Heerde, eind 1980 was het en we waren allebei pas verleid door en verliefd op Osho & speelden met sannyas. Ik herinner me goed mijn verbazing en verrukking over het doodgewone wonder van te zitten kaarten met HEM met die STEM, als twee geliefden, stralend verliefd niet op elkaar maar op onszelf ALS liefde ( ... maar we zíjn al samen!). Later in Poona in de openlucht smokingtempel bij de fontein trof ik hem menigmaal voor deeply silly-zinnige praatjes-met-peuk waarbij hij ineens kon uitbarsten in TJOEPS of VLOEPS en dan die schallende lach. Ik die in Wajid in '85 zomaar een intiem live-concert-op-zondagmorgen mocht meemaken, ik die heb gehuild bij 'De Man van La Mancha' in het Congresgebouw (O Dulcinea! O Onbereikbare Ster! Waarom zijn er in gods-naam geen opnames van in de handel? Breng het toch uit op DVD, dan koop ik er twee!) ik die Ramses in Diligentia zag wankelen bij zijn laatste toernee met de 3 meiden (Éventjes mijn stoepje vegen!!). Ik die 'erbij' was ook als kind al dat in het hartstochtelijke LALALALALALA van de Shaffy Cantate mijn ziel herkende in de liefde voor het leven, liefde die we later allebei als 'Sufi' en van Osho bevestigd en weerspiegeld kregen. O dat ik van Swami Ramses Shaffy een levende getuige mag zijn, inderdaad, Bas - noem het gerust belevingsbiografie. ▲ Bravo, Bas. Je zat bij hem in het Atrium en je bekende. Hij luisterde aandachtig. Je vertelde hem dat hij je leven een flinke zet had gegeven, gewoon door zichzelf te zijn en door te vertellen over zijn leven. Je wist al langer wat je met je leven wilde doen, dat je wil schrijven en schilderen, maar om het dan ook echt te gaan doen ... Je hebt altijd gedacht dat wat je voelde moest passen binnen de goedbedoelde verwachtingen van anderen. Uit angst niet begrepen te worden. Door de ontmoetingen met hem heb je ervaren dat dit leven van jou is, dat je het moet sturen, dat je het risico bent, dat als je erin gelooft, en ervoor gaat, dat het kan. Je wist het eigenlijk al, maar door Ramses ben je er meer naar gaan leven. Bas, ik moet bekennen dat ik gelachen en gehuild heb met je boek, dat ik het ervaar als een Godsgeschenk & dat mijn ziel ervan bloeit als een knolbegonia op Pokon. Dank je wel dat je je Ramsesbeleving zó hebt opgeschreven en dank je wel voor het zijn van een Vriend. Vanmorgen snik ik ineens tranen van geluk en dankbaarheid als ik luister naar Ramses' onimiteerbare vertolking van wat ook voor mij de *essentie* van liefde is, naar het weerloze mooie 'Mateloos': ▲ .... want eens zul je er niet meer zijn een eeuwigheid stil naast je te liggen en tot die tijd wil je me alles geven als ik je aankijk heb ik nergens meer greep op ik adem je in tot ik niet meer kan ik ben nog bij je mateloos stroom ik over in jou mateloos en na een moment te zijn gestorven, geef ik je terug aan de natuur ik help je terug naar je dans tussen de mensen ik help je terug naar de ruimte naar de vrijheid en de lente met heel mijn hart help ik je terug naar jou wat ben je stil als ik je aankijk heb ik nergens meer greep op je straalt door je huid in de nacht open zonder verweer mateloos stroom je over mateloos hou ik van je ▲	Agenda Wie ben ik? Lachmeditatie Tarot Astrologie Vrienden Thuis E-mail